Paşalar Şivesi ile Bir Anı!

Eveli gün buvam uşak bazarına gideeken topal ıramazanın üssüyün’ü gömüş,elinde gocaman bi keletee bekliyipbatırımış. Buvam n’ediyon len sen burada demiş o da öteygün bağdan acıkcam alma topladıydım onu uşak pazarına götürcen demiş.buvam almalara bi bakmış hepisi de tomburlak tomburlak emme bire yannarı hep çürümüş.
Buvam gine:
-len üssüyün bunnarı kim alcak,boşuna bazara filen götürme hu harımın dibine döküvede mal-maşat yisin bali demiş emme dinniyen kim…
Meğerse aşanım yengem buna fisdan ısmarış etmiş,almadan da sakın eve-dama gelme demiş.
Niyse bizim acık fasille varıdı buvam onu zere bazarında arabadan endirip gaviye gitmiş,sona da işlerini bitirip arabanın başına dönmüş,herkes gelmiş emme ha beklemişle de beklemişle üssüyün ortada yok.acık daa birez da dekene iyice garanlık çökmüş herkes buvama hadi gidem gari diyip dururken kel selimin hilosu dayı:
-lee ben huna bi bakıp gelin ya diyip,baza yerine dooru gidekene bi de bakmış bizim üssüyün bi elinde cığara bi elinde gazete kaadına sarılı bi beket oynuya oynuya geliyo.Niyse birlikte arabanın yanına geldiklerinde herkes merakta bu na n’oldu len demişlee
Meğer se adam,bire yannarı çürük almalaan,sağlam taraflarını üste getirip aaşam garannığına gada bekletmiş garannık oluncada birine toptan verivemiş gitmiş.

Yazan : Vatan Polat